martes, 27 de diciembre de 2011

Cosido japonés - Cosit japonés

Hi ha persones amb iniciativa a les què si la sort els dóna l'esquena, elles li donen a la sort quart i mitat de "n". 

Així Noelia, agafa la seua càmera i immortalitza el que li abellix.
Amb eixe treball s'han fet 3 àlbums de fotos, un d'ells amb caixa protectora.

I així s'han fet feliços a dos iaies i una supermamà...

Tota la resta, excuses...




__________________________________

Hay personas con iniciativa a las que si la suerte les dá la espalda, ellas le dán a la suerte cuarto y mitad de "n". 

Así Noelia, coge su cámara e inmortaliza lo que le apetece.
Con ese trabajo se han hecho 3 álbumes de fotos, uno de ellos con caja protectora.

Y así se han hecho felices a dos abuelas y una supermamá...

Todo lo demás, excusas...











lunes, 12 de diciembre de 2011

Massa per a la carabassa.




Sense pausa i sense treva, continuem anant directes a finalitzar treballs, anys, períodes de vida, passen coses, massa, projectes grans i xicotets, el ritme canvia cada 3 segons, la voràgine em va arrossegant-me i jo em resistisc, i al cap i a la fi d'això es tracta, això és viure, ningú va dir que fóra fàcil...bo..ningú va dir res...i els aguerrits som així, o com es diu en ma casa "la intrepidesa"...
Àlbums de fotos, caixes, mini-costureros, mega-estructures per a Karen, "frikaes" que m'encanten fetes anells, de tot per a tots...seguim feliços.



_______________________________________________________



Sin pausa y sin tregua, seguimos yendo directas a finalizar trabajos, años, periodos de vida, pasan cosas, demasiadas, proyectos grandes y pequeños, el ritmo cambia cada 3 segundos, la vorágine me va arrastrándome y yo me resisto, y al fin y al cabo de eso se trata, eso es vivir, nadie dijo que fuera fácil...bueno..nadie dijo nada...y los aguerridos somos así, o como se dice en mi casa "la intrepidez"...
Álbumes de fotos, cajas, mini-costureros, mega-estructuras para Karen, "frikadas" que me encantan hechas anillos, de todo para todos...seguimos felices.








La Fani caja

Mega-estructura


Mini costurero





Caja y álbum de fotos a juego



Los friki-anillos

Envoltorios y etiquetas

El interior de la mega-estructura

Que paséis muy buenas fiestas.Salud.

viernes, 9 de diciembre de 2011

Mio Lo San se marcha de nuevo.



 Mio Lo San marxa de nou, no passarà molt de temps sense fer-me una còpia. No em resistisc a perdre-la.


_____________________________________________________-




Mio Lo San se marcha de nuevo, no pasará mucho tiempo sin hacerme una copia. No me resisto a perderla.


De espaldas

Con su caja protectora

Protegida


De amarillo

De verde



jueves, 8 de diciembre de 2011

Mio Lo San . The return



Seguint els passos premeditats, mai arribe on volia. Ha tornat a succeir, jo preveig, planifique, organitze i llavors m'arriben clients a qui és impossible dir no. I sempre, sempre, van de la mà d'una princesa de la Xina Imperial.
Mio Lo San, ha tornat a fer de les seues, com dir no a entregar per al dia 24 de desembre a esta meravellosa princesa?, sabent que serà un esforç ímprobe per a mi.

Esta princesa sempre va a casa d'alguna dona ja d'edat, que va compartir amb ella infància, que no se sap com es van perdre i mai han tornat a trobar-se...No hi ha hagut vacacions per a mi, però amb una dolçor entre les mans com este conte, es fa fàcil.

De nou Mio Lo, torna al soterrani, per a fer-se realitat, per a desplegar-se en cada pàgina, en cada vestit. Benvinguda una altra vegada , princesa de la Xina, Reina de Manxúria, tornes com les perles procedents dels rius de la teua regió, reclosa en la teua Ciutat Prohibida en ple segle XXI, sense saber que eres l'última Emperadriu Manxú de l'última Dinastia Imperial.

_________________________________________________________________


Siguiendo los pasos premeditados, nunca llego dónde quería. Ha vuelto a suceder, yo preveo, planifico, organizo y entonces me llegan clientes a los que es imposible decir no. Y siempre, siempre van de la mano de una princesa de la China Imperial.
Mio Lo San, ha vuelto a hacer de las suyas, ¿cómo decir no a entregar para el día 24 de Diciembre a esta maravillosa princesa?, a sabiendas de que será un esfuerzo ímprobo para mi.

Esta princesa siempre va a casa de alguna mujer ya de edad, que compartió con ella infancia, que no se sabe cómo se perdieron y nunca han vuelto a encontrarse...no ha habido vacaciones para mi, pero con una dulzura entre las manos como este cuento, se hace fácil.

De nuevo Mio Lo, vuelve al sótano, para hacerse realidad, para desplegarse en cada página, en cada vestido. Bienvenida otra vez , princesa de la China, Reina de Manchuria, vuelves como las perlas procedentes de los ríos de tu región, recluida en tu Ciudad Prohibida en pleno siglo XXI, sin saber que eres la última Emperatriz Manchú de la última Dinastía Imperial.









viernes, 25 de noviembre de 2011

Va de menuts

 Esta setmana l'he passat fent projectes i esbossos per a coses xicotetes.
Nous naixements, de princeses, d'empreses i de superherois.

Una caixa i un pitet per a Paula que ha vingut al món en una família d'artistes, encara que el pitet hauria de aprofitar-lo son pare , perquè si sempre li he tingut per una persona jovial i optimista, vos podeu imaginar com està des que és pare, ja no camina tocant el sòl.

Una empresa que obri, i que comença el seu camí, encara no tinc fotos, perquè estic amb esbossos i papers, amb mides i invents, però prompte vos faré coneixedors de tot un nou projecte fascinant.

I finalment comunicar-vos que m'he comprat una màquina de cosir del segle passat i ací camine jo, bo, li done al pedal, que no és automàtica i estic descobrint com fer esport assentada. Les primeres proves han sigut unes fundes de tela per als maltractats llibres de textos de Rodrigo, els seus herois Rodatrucs i Fardachet, en portada en feltre i algunes coses més que continue investigant, perquè el patronatge el porte un poc fluix i cal revisar-lo primer per a poder fer tot el que se m'ocorre.

Com sempre, massa coses fetes i poques fotografiades, però vaig aplicant-me.

Deixe una caixa que vaig fer per a algú especial.
Mentres el món gira més lentament que jo.


____________________________________________________________

Esta semana la he pasado haciendo proyectos y bocetos para cosas pequeñas.
Nuevos nacimientos, de princesas, de empresas y de superhéroes.

Una caja y un babero para Paula que ha venido al mundo en una familia de artistas, aunque el babero debería usarlo su padre , porque si siempre le he tenido por una persona jovial y optimista, os podéis imaginar como está desde que es padre, ya no roza el suelo al caminar.

Una empresa que abre, y que empieza su andadura, todavía no tengo fotos, porque ando con bocetos y papeles, con tamaños e inventos, pero pronto os haré conocedores de todo un nuevo proyecto fascinante.

Y por último comunicaros que me he comprado una máquina de coser del siglo pasado y ahí ando yo, bueno le doy al pedal, que no es automática y estoy descubriendo como hacer deporte sentada. Las primeras pruebas han sido unas fundas de tela para los maltratados libros de textos de Rodrigo, sus héroes Rodatrucs i Fardachet, en portada en fieltro y algunas más cosas que sigo investigando, pues el patronaje lo llevo un poco flojo y hay que revisarlo primero para poder hacer todo lo que se me ocurre.

Como siempre, demasiadas cosas hechas y pocas fotografiadas, pero me voy aplicando.

Dejo una caja que hice para alguien especial.
Mientras el mundo gira más despacio que yo.